O mnie

JOANNA SIKORZANKA

polonistka i dziennikarka - absolwentka Filologii Polskiej Uniwersytetu Łódzkiego i Studium Podyplomowego Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego;

od ponad 30 lat związana z Polskim Radiem Łódź /  przez kilkanaście lat - korespondentka i współpracowniczka Programu III PR - "Zapraszamy do Trójki" i Redakcji Reportaży;

zajmuje się publicystyką społeczno-polityczną, książkami i literaturą, językiem polskim i reportażem; na Uniwersytece Łódzkim prowadzi warsztaty dziennikarskie;

Programy:
"Pytam, więc jestem" - czwartek, od 19,00 do 20,00 - poświęcone aktualnej tematyce, realizowane przy wspólpracy z ekspertami - socjologami, historykami, filologami czy filozofami;
"Podróże literackie" - niedziela - od 21,00 do 22,00 - o literaturze światowej i polskiej, postaciach z nią związanych, krytyce literackiej, tłumaczeniach.
"Książkowe nowości" i "Książka na weekend"" - niedziela - 12,30 i sobota - 12,45 - prezentujące  książki polskich wydawnictw;
"Język polski na co dzień " - poranne rozmowy o języku z  prof.M.Cybulskim z UŁ.
"Rozmowa dnia" - sobota - 8,15 - rozmowy  z ciekawymi ludźmi o ciekwych, aktualnych wydarzeniach;

Jej największą pasją jest REPORTAŻ - brała udział w wielu ogólnopolskich konkursach na reportaż, zdobywając nagrody - za reportaż Świat pięknej Europy (1988 r.), Niech między nami nie będzie imion nienawiści (1990), Po latach mi się śniło... (1997), www.ślady (2000), Limanka na koniec wieku (2000), W drodze (2001) i Ta nasza młodość (2009).
Jest członkiem jury nominującego reportaże do konkursu PRIX EUROPA.

Wiele z przygotowywanych przez nią reportaży poświęconych jest Łodzi żydowskiej - łódzkiemu gettu, jego historii, ludziom związanym z gminą żydowską ; wspomniany "Świat pięknej Europy" jest zapisem wędrówki z Arnoldem Mostowiczem - lekarzem z łódzkiego getta, twórcą Iudaicum Monumentum Lodzense - po terenach getta; podobnie - "www.ślady" są poszukiwaniem śladów po łódzkich Żydach ; inne reportaże, np. "Pamięci szelest" mówią o ludziach wywiezionych transportami do Auschwitz, po których zachowały się tylko dokumenty w Archiwum Państwowym, z kolei "Po latach mi się śniło..." jest opowieścią o losie Żydów z Drohobycza - tych, którzy zginęli, jak Bruno Schulz, czy tych, którzy przeżyli - jak bohater reportażu - Zeew Fleischer, zaś "Chanukija" to próba ukazania współczesnych Żydów - starszego i młodszego pokolenia oraz tych, którzy dopiero odnajdują w sobie korzenia żydowskie / reportaż www.ślady rozpoczął tryptyk prezentujący Łódź żydowską po latach, kolejną częścią były: ślady.reaktywacja i ostatnią - po śladach.

Uważa, że najważniejsze jest obok - na wyciągnięcie ręki - fascynują ją bałuckie ulice i ludzie, którzy nimi przechodzą - z tej fascynacji powstał reportaż Limanka na koniec wieku, która była nominowana do Prix Europa w 2001 r. - reportaż ten to, jak głosi podtytuł - "...opowieść o ulicy i jej mieszkańcach", ukazujący Łódź zamieszkaną przez tych wykluczonych - żyjących obok nas.

Wiele reportaży tworzy razem ze studentami - sa wśród nich m.in. "Kochankowie z ulicy Kamiennej", "Abramka - ulica cudów" czy "Jak daleko jesteśmy jeszcze".

Najważniejsze jest według niej - jak pisze  Ryszard Kapuściński - OPISYWANIE ŚWIATA.
Tym światem jest zarówno LIMANKA, jak i pobliska RYBNA -  "Rybna to cały świat" - te słowa padają w jednym z reportaży, to lustro, w którym i my możemy się przejrzeć;  Rybna zafascynowała ją do tego stopnia, że myśli o napisaniu o niej książki, do której dołączone byłyby nagrane tam reportaże.

LITERATURA  to kolejna jej pasja - w swojej bibliotece ma wiele judaiców, pozycji z literatury skandynawskiej, poezję - klasykę i nowości, prozę anglojęzyczną i iberoamerykańską; nie wyobraża sobie życia bez POEZJI i MUZYKI.
Od kilkunastu  lat, wspólnie z UŁ, organizuje ogólnopolskie konkursy poetyckie odnoszące się do twórczości polskich poetów - Mickiewicza, Grochowiaka, Białoszewskiego, Gałczyńskiego czy Iwaszkiewicza.. W roku 2012 ma to być konkurs związany  z Władysławem Broniewskim.
Zapytana, jaka ksiązka jest dla niej najważniejsza, odpowiada - "Sto lat samotności" Marqueza, choć oczywiście tych książek jest znacznie więcej, nie mówiąc już o wierszach...

Całkiem prywatnie - wakacje lubi spędzać na ukochanej Suwalszczyżnie, nad pięknym jeziorem, niedaleko granicy z Litwą;  na co dzień mieszka w Łodzi, na 8. piętrze wieżowca, z okien którego widać - z jednej strony - odległą Limankę, uliczki łódzkiego getta, a z drugiej - pobliski Julianów;
w życiu towarzyszy jej mąż - Tomasz i syn - Jerzy - student socjologii i amerykanistyki UŁ oraz pies - wielorasowiec - ze schroniskową przeszłością;

WIERZY, ŻE RADIO PUBLICZNE NIE PODDA SIĘ !